• Ramon Radstaak en de Kraai

    Groene Galliërs bekeren voort...
    Zal het een hoofddoel worden dit seizoen: de beker? Waarschijnlijk niet. Waarschijnlijk spelen we de volgende keer op een zondagmorgen ergens op een achterafveldje. Kunstgras. Zul je net zien. Tegen een veel te jeugdig tweede, met fanatieke spelers die het eerste nog hopen te halen. Dus nee, een hoofddoel zal de beker niet worden. Toch bekerden de groene Galliërs na afgelopen zondagmorgen verder, omdat het na strafschoppen won van Beilen 6.

    Het is het verhaal van de kraai en Ramon Radstaak. Een episch verhaal dat men in de middeleeuwen vertelde aan kindertjes die niet konden slapen. Over Galliërs en hun connectie met dieren. Het had zo gekund. Ramon heeft nu eenmaal een naam die zich leent voor sprookjes. Maar de kraai in dit verhaal is een mens van vlees en bloed. Een keeper met een bijnaam, een bijnaam die ontstond in de derde helft en opeens een andere betekenis kreeg afgelopen zondagmorgen.

    We gaan een week terug. De zondagmiddag voor afgelopen zondag. Bent u er nog? Fijn! In de kantine van S.V. Borger vieren de groene Galliërs hun eclatante 10-1 overwinning van die ochtend, alsmede de vijftigste verjaardag van de oudste veldheer. Al sjoelend schuiven de bieren over de lange tafel, zoekend naar gretige handen. Nimmer wordt een flesje teleurgesteld. Vanuit de hoek klinkt gekras. Stan wil ook een biertje. Om dit duidelijk te maken fladdert de goalie met zijn armen. De instagramman is er als de kippen bij en maakt er een GIF-je van. Lees: een beeldfragment. Een hype is geboren. Stan de Kraai, krast die middag nog wat amsteltjes bij elkaar en zorgt voor een geanimeerde groep nazitters. De nazit is overigens slechts zelden niet gezellig of saai. De nieuwe betekenis van de kraai, komt zo nog wel aan bod. Moment. Gewoon stug doorlezen. Zwaar, ik weet het. Maar dat is de enige manier.

    Nee, niet stiekem een alinea overslaan. Zo werkt dat niet. Deze zondagmorgen was de samenkomst voor het eerst dit seizoen in het vertrouwde café ’t Hunebed. Ik had de eer als eerste te zijn. De patatdampen van het nachtelijke zaterdagfeestje zweemden langs mijn kop koffie. De suikerpot zat weer eens dicht en Klaas was wakker en opvallend spraakzaam. De decoractie aan Feyenoord-artikelen geven deze fijne plek iets museaals. Maken John de Wolf en Henk Frases cult. Dat deden zij zelf niet. Dat doen plekken als deze. Klaas, heeft zijn sporen allang verdiend. Meer biertjes getapt dan menig vakkenvuller vakken heeft gevuld, meer kopjes koffie geserveerd dan Pete Sampras aces en meer onzinverhalen aangehoord dat de Britten Brexit-deals. Monter was hij vandaag en we praatten wat alvorens de andere hoofdpersoon van dit verslag binnenkwam. Ramon Radstaak. Een ietwat gedrongen, sportief manneke, dat sinds dit seizoen de equipe van Kanninga heeft versterkt. Een sprookje van een naam. Het brengt je gelijk bij Jaak en de Bonestaak. Je vermoedt dat hij verzonnen is door de Grimm broeders of dat Annie M.G. Schmidt hem ooit heeft beschreven als vriendje van Pluk van de Petteflet. Ramon is een nuchter, rustige jongen. Zijn benen zijn vliegensvlug, zijn duels in het veld zijn zonder enige terughoudendheid. Deze ochtend viel hij is voor een geblesseerde Keizer en deed dat voortreffelijk. Hij rent graag en kleunt er in. Ramon enorm fijn dat je met ons wilt voetballen, je maakt ons beter met elke pas die je zet!

    Goed. Bulthuis scoorde drie keer en de tegenstander ook. Na negentig minuten stond het dus 3-3. Geen verlenging, geen return, maar strafschoppen. Ergens aan het einde van de eerste helft was er nog een bijzonder lachwekkend voorval. Slapstick waar zowel Hardy als Laurel jaloers op zouden zijn geweest. André van Duin. Jeroen van Koningsbrugge, Sluipschutters, Van Kooten en ook zeker de Bie. De bal ligt iets links van het doel op zo’n twintig meter van het vijandige doel. De keeper van de tegenstander besluit geen muur neer te zetten. Het zorgt voor kortsluiting bij de vrijetrappenspecialisten. De bal ligt overduidelijk voor een rechtspoot, maar de verslaggever ( linksbenig) voelt er ook wel wat voor de bal in de kruising te jammeren. Erik Brussen (rechtsbenig) begint aan zijn aanloop. De keeper volgt zijn benen. De verslaggever begint een fractie daarna met zijn aanloop vanaf de andere kant van de bal. De keeper aarzelt, op wie moet hij letten. Een enorme knal blijft uit, het is eerder schampen. Maar beide initiatiefnemers raken in elkaar verstrengeld terwijl de bal wegrolt bij de situatie. Bulderende schaterlachen donderen over het voetbalveld. Alsof het elk moment kan gaan flitsen. Beduusd lopen beide sierpaarden terug naar hun positie.

    Goed, ik heb aan de stugge doorlezers beloofd om de nieuwe betekenis van de Kraai uit te leggen. Ik heb al eerder geschreven dat het aankwam op penalty’s. Hoewel ik niet tot de vijf strafschoppennemers behoorde, kreeg ik even weer het gevoel dat ik vaak op zaterdagmorgen had, toen ik een jaar of zeven was en nog iets meer zichtbare X-benen had.
    Dan vroeg mijn moeder wanneer ik thuiskwam: “Heb je gewonnen jongen?”
    En was zo af en toe mijn antwoord:” Nee mam, maar wel gewonnen met penalty’s”.
    Dertigers en veertigers in de middencirkel. En tien strafschopnemers die toch even het lichte knikken in de knieën voelen. Ineens onderweg naar die stip het gevoel krijgen van Clarence Seedorf in ‘98 of Frank de Boer in 2000. De derde nemer kreeg te maken met de nieuwe betekenis van de bijnaam van Stan Luinge. Klein van stuk, maar niet bang om te vliegen. Met zijn armen heen en weer bewegend, alsof er een verendos aan zijn armen hing, zo haalde hij de aanvoerder van Beilen 6 uit zijn concentratie. Om vervolgens al molenwiekend de strafschop voor de doellijn te keren. De Kraai die kraste met zijn droge keel, vragend om bier. Die kraai vloog en won de wedstrijd voor de groene Galliërs. Het is van een grapje, verworden tot een fantastische bijnaam voor de keeper. Volgend seizoen opteren wij voor een ravenzwart tenue. Niks panter of cobra. Stan ‘De Kraai’ Luinge. Lammers scoorde de beslissende niet eens al te beslist binnen, maar hij zat en besliste. Wij bekeren verder. Volgende week mogen we thuis om 11:00 uur. Komen jullie ook?