• Groene Galliërs in tweede helft langs Nieuw Buinen

    Een zonnige herfstdag, die net pril en warmtevol is begonnen. Heerlijk weer om op het fietsje te stappen en richting het voetbalveld te gaan. Zo dachten de meesten daalkampers er van ons elftal ook over. The Emperor, Dries Roelvink Bijker, G.I. Jakobs en uw verslaggever trapten met 23 k/m per uur, althans volgens Keizer, richting het voetbalveld. De vlakbij het voetbalveld wonende Dingspillers waren ook al op de fiets of lopend. Waren er wel genoeg auto’s dan voor de ochtend was de vraag toen we arriveerden. Voor de zekerheid belde Keizer maar even Brussen en De Weerd, het zou zo een naam van een advocatenkantoor kunnen zijn, die rechtstreeks zouden gaan. Bleek niet nodig te zijn want het paste allemaal. Een paar midlife chryslers bieden altijd genoeg ruimte voor heel wat spelers.

    Na een kwartiertje rijden kwamen we aan in Nieuw-Buinen. Brussen en De Weerd opperden direct dat er een flitser onderweg had gestaan. Of dat nou helemaal waar was blijft nog even de vraag, misschien was het nog een lichtflits in de ogen van de avond ervoor. We begonnen dus de competitie tegen Nieuw-Buinen 3, het andere oranje op sportpark de Buunerdrome. Overigens zonder uw vaste verslaggever Gijs, die in de Canadese wildlife op zoek is naar Yogi Bear. Ook onze bookie, Marcel Unibetten ontbrak op het appel. Geveld door de volleybalgriep waren de veelgehoorde teksten.

    Gelukkig hadden we ook een nieuwe Gallier aan boord, Ramon Radstaak. Een welkome aanvulling, die jarenlang in de jeugd van Borger speelde, maar zich nu vooral op het fluiten richt. En Ramon deed het vandaag uitstekend, na een twintig minuten spelen moest Keizer al naar de kant met een hamstringblessure en Ramon bleek een waardig vervanger. De Buunermonders hadden nog geen ritme, nog geen bekerwedstrijd gespeeld, nog niet getraind, dat moest te doen zijn voor de Galliërs.

    Maar het bleek anders te gaan dan gedacht. Borger was wel de betere, had veel meer de bal, maar het net wilde maar niet bollen. Kansen en ook nog eens grote kansen waren niet besteed aan Lammers, Brussen, Jakobs, Dam en ondergetekende. Captain Wever was nog het dichtste bij met een geweldige streep, onderkant lat. En dan treed een oude wet in werking, als je zelf niet scoort, dan doet de tegenstander dat wel. Zo gezegd, zo gedaan, de nummer zeven van Nieuw Buinen scoorde met twee geweldige strepen, Stan kansloos latend. Het waren ook zijn enige hoogtepunten van de wedstrijd, al was de vuurpijl richting Stadskanaal ook wel een hilarisch moment te noemen.

    En zo kon het dus zijn dat de Galliërs tegen een 2-0 achterstand aankeken bij rust. Scorebordjournalistiek, panikeren deden de Galliërs niet. Het moest toch goed komen in de tweede helft, als die ene bal maar even binnen viel. En dat gebeurde heel snel, tien minuten waren genoeg om op een 2-3 voorsprong te komen. De eerste goal, een zeer strak schot van Maikel in het hoekje. Kort erop een schitterende actie van Icetea Bob, die uw verslaggever bediende. Een intikkertje in twee instanties volgde, niet geheel verrassend te noemen. De derde goal wel, een schot van buiten de zestien van ondergetekende draaide met een fraaie boog in de verre hoek. De zaken waren omgedraaid en Borger had de controle. Jakobs bracht de genadeklap na een goede assist van Wever. De overwinning was binnen, eentje die wat moeizaam tot stand kwam maar wel verdiend was te noemen.

    Of de Galliërs lang hun een triomftocht kunnen voortzetten en om de prijzen kunnen meespelen zal een vraag zijn. Dat gaan we de komende weken zien. In ieder geval kunt u het de komende weken gaan aanschouwen op sportpark De Drift. De komen vier wedstrijden zijn de Galliërs namelijk te bewonderen op de vernieuwde biljartlakens van het sportpark. En ook een uurtje later dan normaal, elf uur dus. Lees eerst rustig een krantje, pak een kopje koffie en pak daarna het fietsje richting het sportveld en aanschouw de wonderlijke voetbalavonturen van De Groene Galliërs. Zeker de moeite waard!